
ایزو ۲۲۰۰۰ استاندارد بینالمللی سیستم مدیریت ایمنی مواد غذایی (FSMS) است و به سازمانهای فعال در زنجیره غذا کمک میکند خطرات مؤثر بر ایمنی مواد غذایی را شناسایی، کنترل و پایش کنند. این استاندارد برای تولیدکنندگان مواد غذایی محدود نشده و مجموعههایی مانند تأمینکنندگان مواد اولیه، شرکتهای حملونقل و انبارداری، خردهفروشان، مراکز تهیه غذا و سایر کسبوکارهای مرتبط با زنجیره غذایی نیز میتوانند آن را پیادهسازی کنند.
اخذ گواهینامه ISO ۲۲۰۰۰ نشان میدهد سیستم مدیریت ایمنی مواد غذایی سازمان براساس الزامات این استاندارد مورد ارزیابی قرار گرفته است. در ادامه با الزامات، مراحل اخذ، هزینه، کاربرد، HACCP و مهمترین نکات پیادهسازی ISO ۲۲۰۰۰ آشنا میشوید.


آنچه در این مطلب میخوانید:
- ایزو ۲۲۰۰۰ چیست؟
- گواهینامه ایزو ۲۲۰۰۰ چیست؟
- آخرین ورژن ایزو ۲۲۰۰۰
- مراحل اخذ ایزو ۲۲۰۰۰
- مدارک مورد نیاز برای اخذ ایزو ۲۲۰۰۰
- هزینه اخذ ایزو ۲۲۰۰۰
- نحوه پیادهسازی استاندارد ایزو ۲۲۰۰۰
- خانواده استانداردهای ISO ۲۲۰۰۰
- الزامات ایزو ۲۲۰۰۰
- مشاوره ایزو ۲۲۰۰۰
- دوره ISO ۲۲۰۰۰
- کاربرد استاندارد ایزو ۲۲۰۰۰
- ارتباط ISO ۲۲۰۰۰ با HACCP و FSSC ۲۲۰۰۰
- عناصر کلیدی استاندارد ایزو ۲۲۰۰۰
- چالشها و موانع رایج در پیادهسازی ISO ۲۲۰۰۰
- جمعبندی
- سوالات متداول
- از کجا گواهینامه ایزو ۲۲۰۰۰ بگیریم؟
ایزو ۲۲۰۰۰ چیست؟
ISO ۲۲۰۰۰ یک استاندارد سیستم مدیریت ایمنی مواد غذایی است که میتواند برای هر سازمانی که در یک یا چند بخش از زنجیره تولید و توزیع مواد غذایی فعال است، اعمال شود؛ از جمله کسبوکارهایی که در زمینه تولید مواد غذایی فعالیت میکنند، خردهفروشان مواد غذایی و همچنین شرکتهای خدماتی مرتبط با حوزه ایمنی مواد غذایی (حملونقل و توزیع). این استاندارد برای سازمانهای مختلف فعال در زنجیره تأمین غذا، صرفنظر از بزرگی و کوچکی صادر میشود.

گواهینامه ایزو ۲۲۰۰۰ چیست؟
گواهینامه ISO ۲۲۰۰۰ نشان میدهد سیستم مدیریت ایمنی مواد غذایی یک سازمان توسط مرجع صدور مستقل مورد ممیزی قرار گرفته و انطباق آن با الزامات ISO ۲۲۰۰۰ تأیید شده است.
این گواهینامه مستقیماً «کیفیت» یا ایمنی تکتک محصولات را تضمین نمیکند؛ بلکه نشاندهنده وجود یک سیستم مدیریتی برای شناسایی، پیشگیری و کنترل خطرات ایمنی مواد غذایی در فعالیتهای سازمان است.
گواهینامه ISO ۲۲۰۰۰ برای سازمانهای مختلف زنجیره غذا، از تولید و فرآوری تا حملونقل، نگهداری، توزیع و خدمات غذایی قابل استفاده است.

آخرین ورژن ایزو ۲۲۰۰۰
نسخه جاری استاندارد سیستم مدیریت ایمنی مواد غذایی ISO 22000:2018 است. این نسخه در سال ۲۰۱۸ منتشر شد و همچنان استاندارد معتبر فعلی برای پیادهسازی و صدور گواهینامه ISO ۲۲۰۰۰ محسوب میشود.
در سال ۲۰۲۴ نیز اصلاحیه ISO 22000:2018/Amd 1:2024 با موضوع توجه به تغییرات اقلیمی در استانداردهای سیستم مدیریت منتشر شد.
در حال حاضر ویرایش بعدی استاندارد با عنوان ISO/DIS 22000 در دست تدوین است؛ اما این سند هنوز Draft International Standard است و نسخه نهایی منتشرشده محسوب نمیشود. بنابراین تا زمان انتشار رسمی ویرایش بعدی، مبنای اجرا و صدور گواهینامه همان ISO ۲۲۰۰۰:۲۰۱۸ به همراه اصلاحیه ۲۰۲۴ است.
مسئول تدوین و بازنگری این استاندارد نیز کمیته ISO/TC 34/SC 17 – Management systems for food safety است.
مراحل اخذ ایزو ۲۲۰۰۰

مدارک مورد نیاز برای اخذ ایزو ۲۲۰۰۰
مدارک موردنیاز برای ISO ۲۲۰۰۰ براساس نوع فعالیت و پیچیدگی سازمان متفاوت است؛ اما معمولاً مستندات و شواهد زیر در پیادهسازی و ممیزی اهمیت دارند:
- خطمشی و اهداف ایمنی مواد غذایی
- دامنه سیستم مدیریت ایمنی مواد غذایی
- مشخصات محصولات و مواد اولیه
- اطلاعات مربوط به کاربرد مورد انتظار محصول
- نمودار جریان فرایندهای تولید
- مستندات شناسایی و ارزیابی خطرات
- برنامههای پیشنیاز یا PRP
- برنامه کنترل خطرات شامل OPRP و CCP
- حدود بحرانی و معیارهای اقدام
- برنامه پایش و اندازهگیری
- سیستم ردیابی محصول
- برنامه آمادگی و واکنش در شرایط اضطراری
- سوابق آموزش کارکنان
- برنامه ممیزی داخلی
- سوابق عدم انطباق و اقدامات اصلاحی
- نتایج بازنگری مدیریت
وجود مستندات بهتنهایی کافی نیست و ممیز باید شواهدی از اجرای واقعی این کنترلها در فعالیتهای سازمان مشاهده کند.
هزینه اخذ ایزو ۲۲۰۰۰
نحوه پیادهسازی استاندارد ایزو ۲۲۰۰۰
پیادهسازی ایزو ۲۲۰۰۰ نیازمند برنامهریزی دقیق و همکاری تمام بخشهای سازمان است. مراحل پیادهسازی شامل:
- تعهد مدیریت ارشد: رهبری سازمان باید تعهد خود را برای اجرای استاندارد نشان دهد و منابع لازم را فراهم کند.
- تشکیل تیم ایمنی مواد غذایی: گروهی متخصص برای نظارت بر پیادهسازی و مدیریت فرآیندها تعیین میشوند.
- شناسایی خطرات و ارزیابی ریسکها: تمامی خطرات بالقوهای که میتوانند بر ایمنی مواد غذایی تأثیر بگذارند شناسایی و ارزیابی میشوند.
- تدوین برنامههای پیشنیاز (PRPs): این برنامهها برای کنترل شرایط محیطی و فرآیندی مانند بهداشت، کنترل دما و نگهداری تجهیزات اجرا میشوند.
- استفاده از اصول HACCP: شناسایی نقاط بحرانی کنترل (CCPs) و طراحی اقدامات مناسب برای مدیریت این نقاط.
- ارزیابی و بهبود مستمر: سازمان باید سیستم را بهطور مداوم پایش کرده و بهبود دهد تا اثربخشی آن حفظ شود.

خانواده استانداردهای ISO ۲۲۰۰۰
ISO ۲۲۰۰۰ بخشی از مجموعهای از استانداردهای مرتبط با مدیریت ایمنی مواد غذایی است. در سالهای اخیر خانواده استانداردهای مرتبط با برنامههای پیشنیاز نیز بهروزرسانی شدهاند.
یکی از مهمترین تغییرات، انتشار ISO 22002-100:2025 است که الزامات عمومی برنامههای پیشنیاز یا PRP را برای زنجیره غذا، خوراک و بستهبندی مشخص میکند.
در کنار آن استانداردهای تخصصی ISO ۲۲۰۰۲ برای حوزههایی مانند تولید مواد غذایی، کترینگ، بستهبندی، حملونقل و نگهداری نیز وجود دارند.
بهعنوان مثال:
- ISO ۲۲۰۰۲-۱ برای تولید مواد غذایی
- ISO ۲۲۰۰۲-۲ برای خدمات کترینگ
- ISO ۲۲۰۰۲-۴ برای تولید بستهبندی مواد غذایی
- ISO ۲۲۰۰۲-۵ برای حملونقل و انبارداری
- ISO ۲۲۰۰۲-۶ برای تولید خوراک دام و غذای حیوانات
- ISO ۲۲۰۰۲-۷ برای خردهفروشی و عمدهفروشی
- ISO ۲۲۰۰۲-۱۰۰ برای الزامات عمومی PRP
بنابراین عبارت قدیمی ISO/TS ۲۲۰۰۲ برای بسیاری از این بخشها دیگر بهروز نیست و بهتر است در محتوای جدید از نسخههای جاری ISO ۲۲۰۰۲ استفاده شود.

الزامات ایزو ۲۲۰۰۰
همانطور که گفته شد ایزو ۲۲۰۰۰ یک استاندارد بینالمللی ایمنی مواد غذایی است که الزاماتی برای اطمینان از سالم ماندن مواد غذایی در سرتاسر زنجیره تولید و توزیع تعیین میکند. در ادامه با تعدادی از این الزامات آشنا میشویم:
ارائه یک خطمشی کلی ایمنی مواد غذایی برای سازمان که توسط مدیریت ارشد ایجاد شده است
- تعیین اهدافی که تلاشهای سازمان را در مسیر پیروی از این خطمشی قرار دهد
- برنامهریزی و طراحی سیستم مدیریت و مستندسازی آن
- نگهداری سوابق عملکرد سیستم
- انتخاب گروهی از افراد واجد شرایط برای تشکیل تیم ایمنی مواد غذایی
- تعریف رویههایی برای ارتباطات داخلی مؤثر
- تعریف رویههای ارتباطی برای اطمینان از ارتباط مؤثر با مخاطبین مهم خارج از شرکت
- داشتن برنامه اضطراری
- برگزاری جلسات بررسی مدیریت برای ارزیابی عملکرد
- تامین منابع کافی برای عملکرد موثر FSMS
- اجرای برنامههای پیش نیاز
- پیروی از اصول HACCP
- استقرار سیستم اقدام اصلاحی و کنترل محصول نامطلوب
- نظارت بر دستگاههای اندازهگیری و کنترل آنها
- انجام حسابرسی داخلی و مستند کردن نتایج آن
- بهروزرسانی و بهبود مستمر FSMS
مشاوره ایزو ۲۲۰۰۰
دوره ISO ۲۲۰۰۰
دوره ایزو ۲۲۰۰۰ به آموزشهای تخصصی گفته میشود که با هدف آشنایی کارکنان و مدیران سازمان با الزامات، مفاهیم و مراحل پیادهسازی این استاندارد برگزار میشود. این دورهها شامل بخشهای زیر است:
- مفاهیم پایهای ایمنی مواد غذایی: آشنایی با اصول HACCP و نحوه مدیریت خطرات.
- الزامات استاندارد ایزو ۲۲۰۰۰: مرور بندهای کلیدی استاندارد و الزامات مرتبط.
- مستندسازی و اجرای سیستم: یادگیری نحوه تهیه مستندات و پیادهسازی فرآیندها.
- ممیزی داخلی: آموزش نحوه انجام ممیزی داخلی برای ارزیابی انطباق سازمان با استاندارد.
این دورهها معمولاً توسط مراکز آموزشی معتبر ارائه میشوند و به سازمانها کمک میکنند تا فرآیند دریافت گواهینامه را تسریع کنند.
کاربرد استاندارد ایزو ۲۲۰۰۰

استاندارد ایزو ۲۲۰۰۰ برای تمامی سازمانهایی که در زنجیره تأمین مواد غذایی فعالیت دارند، قابل اجراست، از جمله:
- تولیدکنندگان مواد غذایی
- حملونقل و توزیعکنندگان
- خردهفروشان و عمدهفروشان
- رستورانها و کترینگها
- تأمینکنندگان تجهیزات مرتبط با صنایع غذایی

ارتباط ISO ۲۲۰۰۰ با HACCP و FSSC ۲۲۰۰۰
ISO ۲۲۰۰۰ اصول HACCP را در قالب یک سیستم مدیریت جامعتر برای ایمنی مواد غذایی به کار میگیرد. بنابراین HACCP و ISO ۲۲۰۰۰ رقیب یکدیگر نیستند و HACCP یکی از بخشهای مهم سیستم ISO ۲۲۰۰۰ محسوب میشود.
تفاوت ISO 22000 با HACCP
HACCP روشی ساختاریافته برای شناسایی، ارزیابی و کنترل خطرات مهم ایمنی مواد غذایی است و تمرکز زیادی بر نقاط کنترل بحرانی دارد.
ISO ۲۲۰۰۰ علاوه بر استفاده از اصول HACCP، موضوعاتی مانند رهبری، ارتباطات داخلی و خارجی، برنامههای پیشنیاز، مستندسازی، ارزیابی عملکرد و بهبود مستمر سیستم مدیریت ایمنی مواد غذایی را نیز پوشش میدهد.
بنابراین عبارت فعلی «ISO ۲۲۰۰۰ شامل مدیریت کیفیت نیز میشود» بهتر است حذف شود؛ ISO ۲۲۰۰۰ استاندارد مدیریت ایمنی مواد غذایی است، نه سیستم مدیریت کیفیت.
تفاوت ISO 22000 با FSSC 22000
FSSC ۲۲۰۰۰ یک Scheme صدور گواهینامه ایمنی مواد غذایی است که بر پایه ISO ۲۲۰۰۰ شکل گرفته، اما علاوه بر الزامات ISO ۲۲۰۰۰، استانداردهای PRP مرتبط با حوزه فعالیت و الزامات تکمیلی خود FSSC را نیز شامل میشود.
بنابراین ISO ۲۲۰۰۰ و FSSC ۲۲۰۰۰ یکسان نیستند و انتخاب میان آنها باید براساس نیاز مشتری، بازار هدف، زنجیره تأمین و الزامات قراردادی سازمان انجام شود.
عناصر کلیدی استاندارد ایزو ۲۲۰۰۰
ایزو ۲۲۰۰۰ بر چهار عنصر کلیدی استوار است:
- ارتباطات تعاملی: تبادل اطلاعات درون سازمان و با طرفهای خارجی.
- مدیریت سیستماتیک: یکپارچهسازی سیستم مدیریت ایمنی با سایر سیستمها.
- برنامههای پیشنیاز (PRPs): اجرای اقدامات پایهای برای ایمنی مواد غذایی.
- اصول HACCP: شناسایی نقاط بحرانی و کنترل آنها برای تضمین ایمنی.

چالشها و موانع رایج در پیادهسازی ISO ۲۲۰۰۰
ISO ۲۲۰۰۰ استانداردی جهانی برای مدیریت ایمنی مواد غذایی است که پیادهسازی آن میتواند سازمانها را با چالشها و موانعی مواجه کند. آگاهی از این چالشها و ارائه راهکارهای مناسب به موفقیت اجرای این استاندارد کمک میکند.
- نبود آگاهی و دانش کافی در سازمان: بسیاری از کارکنان و حتی مدیران، با الزامات و اهمیت ایزو ۲۲۰۰۰ آشنایی کافی ندارند که میتواند منجر به مقاومت در برابر تغییرات شود.
- هزینههای پیادهسازی: پیادهسازی ایزو ۲۲۰۰۰ ممکن است هزینهبر باشد، بهویژه برای سازمانهای کوچک و متوسط که منابع مالی محدودی دارند.
- مقاومت در برابر تغییرات: برخی کارکنان یا مدیران ممکن است در برابر تغییرات لازم برای اجرای ایزو ۲۲۰۰۰ مقاومت کنند.
- هماهنگی با قوانین و مقررات محلی: ایزو ۲۲۰۰۰ باید با مقررات محلی ایمنی مواد غذایی سازگار باشد، که این هماهنگی گاهی اوقات دشوار است.
- عدم پشتیبانی مدیریت ارشد: در صورت نبود تعهد و حمایت مدیریت ارشد، اجرای موفق استاندارد با مشکل مواجه میشود.

جمعبندی
سیستم مدیریت ایمنی مواد غذایی یا FSMS یک رویکرد سیستماتیک برای کنترل خطرات مرتبط با ایمنی مواد غذایی به منظور اطمینان از ایمن بودن مواد خوراکی است. ISO ۲۲۰۰۰ یک استاندارد سیستم مدیریت ایمنی مواد غذایی است که میتواند برای هر سازمانی که در یک یا چند بخش از زنجیره تولید و توزیع مواد غذایی فعال است، اعمال شود. پیادهسازی ISO ۲۲۰۰۰ نشان میدهد سازمان برای شناسایی و کنترل خطرات ایمنی مواد غذایی، یک سیستم مدیریتی ساختاریافته ایجاد کرده است.
سوالات متداول
همان طور که گفتیم iso ۲۲۰۰۰ یک استاندارد بینالمللی برای سیستم مدیریت ایمنی مواد غذایی است. این استاندارد الزامات لازم برای اطمینان از ایمنی مواد غذایی در تمام مراحل زنجیره تأمین غذا از تولید اولیه تا مصرف نهایی را مشخص میکند. در ادامه به برخی سوالات متداول در این باره پاسخ میدهیم:
هر سازمانی که در زنجیره تأمین غذا فعالیت دارد، از تولیدکنندگان مواد اولیه غذایی گرفته تا توزیعکنندگان، میتواند از این استاندارد استفاده کند که شامل کشاورزان، تولیدکنندگان، فرآوریکنندگان، توزیعکنندگان، خردهفروشان و حتی ارائهدهندگان خدمات غذایی میشود.
HACCP (تجزیه و تحلیل خطر و نقاط کنترل بحرانی) یک سیستم مدیریت ایمنی غذا است که تمرکز آن بر شناسایی و کنترل خطرات مواد غذایی است. ISO ۲۲۰۰۰ نیز بر اساس اصول HACCP طراحی شده است، اما علاوه بر آن، شامل الزامات بیشتری مانند مدیریت سیستمها، ارتباطات در زنجیره تأمین و بهبود مستمر است.
برای تمدید گواهینامه ایزو، باید به طور منظم ممیزیهای داخلی و خارجی را انجام دهید. این ممیزیها معمولاً هر سال انجام میشود تا اطمینان حاصل شود که سیستم مدیریت ایمنی غذا همچنان با الزامات ایزو ۲۲۰۰۰ منطبق است. در صورت تائید انطباق، گواهینامه شما تمدید میشود.
از کجا گواهینامه ایزو ۲۲۰۰۰ بگیریم؟
اولین نکتهای که برای دریافت گواهینامه انواع استانداردها باید به آن توجه داشته باشید این است که گواهینامهای معتبر است که از مراجع صدور تحت اعتبار IAF یا ASCB صادر شود. پیش از عقد قرارداد و دریافت گواهینامه حتما بررسی کنید که نام مرجع صدور در لیست منتشر شده در سایت نهادهای نامبرده قابل مشاهده باشد؛ در غیر این صورت گواهی فاقد اعتبار خواهد بود.
دومین نکته مهمی که باید به آن توجه کنید این است که برای دریافت خدمات مشاوره یا صدور باید به دفتری مراجعه کنید که دارای پروانه و مجوز رسمی دولتی در آن حیطه باشد تا امکان پیگیری و استیفای حقوق در صورت بروز هر گونه مشکل برای شما محفوظ بماند.
در صورت نیاز به هرگونه مشاوره و راهنمایی جهت دریافت گواهینامه ایزو معتبر میتوانید از خدمات مشاوره رایگان مجموعه EIQM CET از طریق تماس با ما بهره ببرید.
بدون دیدگاه